dot dot
dot
สมัครสมาชิก / Subscribe
อีเมล :
รหัสผ่าน :
เข้าสู่ระบบอัตโนมัติ :
bullet ลืมรหัสผ่าน
bullet สมัครสมาชิก
dot
dot
ค้นหาบทความ / Article Search

dot


Motor Show 2019
MotorExpo2018
nawarat
IconM News : G+
Oknation-lumnamsiam
IconM
The Royal Automobile Association of Thailand under Royal Patronage
The Thailand Automotive Institute (TAI)
IconM
THE THAI REAL ESTATE ASSOCIATION
สมาคมการผังเมืองไทย
AREA
ศูนย์ข้อมูลอสังหาริมทรัพย์
ศูนย์วิจัยและนวัตกรรมเพื่อความยั่งยืน
สมาคมธนาคารไทย
สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง กระทรวงการคลัง
ธนาคารแห่งประเทศไทย
ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
TAT
ATTA
Tourism Council of Thailand (TCT)
Comme c’est bon
Food4Change
มูลนิธิสุขภาพไทย
Thaicityfarm
Thai Green Market
Center Market
Sustainable Agriculture
Agri-nature Foundation
Sustainable Agriculture Foundation (Thailand)
สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
กรมหม่อนไหม
กรมส่งเสริมอุสาหกรรม
Thai Textile
SACICT
icons
Realist
Smart Living
มูลนิธิก้าวไกลในเอเชีย
Thainess Capital
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
Tarot Life Coach


DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ
DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ
เรื่องและภาพ : นิพนธ์  เรียบเรียง

แม่ฮ่องสอนกับผมนั้นพบปะกันมาหลายครั้งนับ ตั้งแต่เปิดเส้นทางการบินของบางกอกแอร์เวย์  แต่ประสบการณ์พิชิตทางโค้งนับพันจากเชียงใหม่ถึงแม่ฮ่องสอนนั้นนับว่าเป็นครั้งแรก (และยากจะลืมเลือน) “ความงามมักซ่อนตัวอยู่ในความยากลำบาก” ไม่รู้ใครพูดไว้รู้เพียงแต่ว่าหากผมถอดใจไม่ขึ้นรถกระบะต่อขึ้นไปยังบ้านห้วยตองก๊ออันเป็นปลายทางในครั้งนี้แล้ว ก็คงไม่กล้าบอกใครต่อใครว่าตนเองเป็นช่างภาพอีกแน่นอน....

DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ

จากเชียงใหม่ถึงแม่ฮ่องสอนบนถนนสายลำไส้
ทริปนี้มีเพื่อนร่วมทางเป็นสื่อมวลชนจากหลายแห่ง โดยมีเจ้าหน้าที่จาก สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) เป็นผู้นำทีม เสียงพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในการเดินทางทำงานมีให้ฟังตลอดจนกระทั่งเข้าเขต อ.ปางมะผ้า เสียงพูดคุยเริ่มเงียบ (อาจเพราะแรงเหวี่ยงหลายต่อหลายโค้ง)
 
แต่อย่างไรเราก็ต้องไปให้ทันเวลานัดหมายกับรถกระบะแบบขับเคลื่อนสี่ล้อ ที่จะนำพาขึ้นยอดดอยอีกทอดนึง เพราะยิ่งมืดค่ำจะลำบากในการไต่เขาชันขึ้นไปนั่นเอง
 
ผมเองนั้นอ่อนเพลียจากอาการเมารถจนคิดท้อใจ อยากขอเข้าที่พักด้านล่าง แต่น้องๆ ที่ร่วมทางก็ให้กำลังใจต่อว่า ผ่านมาพันกว่าโค้งแล้ว เหลืออีกนิดเดียวเองพี่
 
เอ้า ลุยต่อ หลายคนอมยิ้มกับฉายาที่ผมตั้งให้ถนนเส้นนี้ว่า “ถนนสายลำไส้” ก็มันคดโค้งจนแทบไม่มีทางตรงเลยนี่นา
 
ยิ่งสูงยิ่งสวย...
เราเปลี่ยนรถกันที่บริเวณสถาบันราชภัฎแม่ฮ่องสอน โดยมี อ.เกษม กุณาศรี คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ หัวหน้าโครงการ การศึกษาศักยภาพและพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนจังหวัดแม่ฮ่องสอน ฝ่ายการวิจัยมุ่งเป้า สกว. รอรับพวกเราอยู่
 
ห้าสิบกิโลเมตรต่อจากนี้ต้องใช้เวลาถึงสองชั่วโมงครึ่งในการไต่ความสูงชันขึ้นไปเรื่อยๆ โชคดีที่เป็นช่วงหน้าร้อน จึงยังมีเวลาพอเก็บภาพทิวทิศน์ยามเย็นก่อนอาทิตย์ลับฟ้าที่จุดชมวิว และมนต์เสน่ห์ของยอดดอยก็น่าจะเริ่มจากจุดนี้นี่เอง 
 
ราวสักสองทุ่มเราก็ถึงปลายทาง แต่ผมนั้นหมดสภาพเกินกว่าจะอยู่ร่วมวงอาหารเย็น จึงขอไปนอนพักก่อนเป็นคนแรก 
 
โฮมเสตย์ปกาเกอะญอบ้านห้วยตองก๊อ....
ฟูกนอนถูกปูเตรียมไว้พร้อมเครื่องนอนหอมกลิ่นแดดอากาศเย็นสดชื่น จนถึงขั้นหนาวในยามดึกจนต้องห่มผ้าสองชั้น ทั้งที่เป็นช่วงเดือนมีนาคม......
 
เช้าตรู่กับการถูกปลุกด้วยเสียงไก่ขัน นับเป็นความคลาสสิกและรู้สึกถึงการมีชีวิตใหม่จริงๆ  ในครัวแม่บ้านกำลังต้มน้ำเตรียมอาหาร ควันไฟลอยขึ้นไปยังด้านบนหลังคาที่สานและมุงด้วยใบไม้ตระกูลปาล์ม พวกเขาเรียกชื่อมันว่า “ใบตองก๊อ” อันเป็นที่มาของชื่อหมู่บ้าน 
 
ผมเพลินกับวิวทุ่งนาขั้นบันไดด้านหลังบ้าน จนเพื่อนเรียกให้ร่วมวงข้าวเช้าที่จัดใส่โตกกลมแบบทางเหนือ ท่ามกลางอุณหภูมิสักสิบกว่าองศาน่าจะได้ “หนาวจริงต้องมกรา-ธันวา” ชาวบ้านคนนึงพูดขึ้นเมื่อเห็นเราบ่นว่าหนาว ในขณะที่เขาสวมเพียงเสื้อแขนสั้น
 
วิถีชีวิตยามเช้าของบ้านห้วยตองก๊อดำเนินไปอย่างไม่เร่งร้อน ชายหนุ่มบางคนถือแก้วทำจากไม้ไผ่บรรจุชาร้อนควันฉุย ออกมานั่งบนกองฟืนหน้าบ้าน มีแมวตัวเก่งวิ่งตามมาชวนเล่น หากจะต่างไปบ้างก็ตรงที่ วันนี้มีการสาธิตการย้อมผ้า ตีมีดและอื่นๆให้พวกเราได้ชมกันนั่นเอง
 
สถาปนิกหนุ่มกับการพัฒนาชุมชน
คุณสมภพ  ยี่จอหอ ในชุดผ้าทอสีสวยย้อมจากผลของต้นตองก๊อ คือเจ้าของไอเดีย DoiSter อันเป็นเรื่องของการสร้างแบรนด์ผลิตภัณฑ์จากภูมิปัญญาของชาวบ้านที่นี่ ให้เป็นที่รู้จักและสนใจในเรื่องราวความเป็นมา
 
หลายปีที่ผ่านมาเขานำพาปกาเกอะญอไปงานแฟร์ต่างๆ พร้อมมีการสาธิตในแบบเวิร์ค ช้อป  รวมทั้งช่วยดูแลในเรื่องดีไซน์ โดยให้อยู่ในแนวคิดหลัก เช่นลายใบตองก๊อหรือวัตถุดิบธรรมชาติ ที่นำมาใช้ในการดำรงชีพของชาวบ้าน 
 
ผมดูแล้วก็นึกถึงงานของพวกอะบอริจิน หรือกระทั่งอินเดียนแดง ที่ลึกล้ำในความเข้าใจธรรมชาติเป็นอย่างมาก
 
การเข้ามาท่องเที่ยวในบ้านห้วยตองก๊อนั้น ถือเป็นการนำเอาวิถีชีวิตโดยเฉพาะด้านหัตถกรรมเป็นตัวหลัก ส่วนที่พักนั้นเป็นรอง เพราะนักท่องเที่ยวส่วนมากจะชื่นชอบการเรียนรู้ต่างๆ เช่นย้อมผ้าหรือแม้กระทั่งการตีมีด
 
อยากลิ้มลองต้องมาเอง....
เรื่องราวลวดลายการทอผ้า ที่สามารถบอกเล่าความเป็นมาช่วยสร้างมูลค่าได้มาก แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนวิถีหลักของพวกเขา   
 
ใครสนใจอยากหาประสบการณ์ท่ามกลางขุนเขาสายหมอก ก็ลองเข้าไปดูที่เพจ การท่องเที่ยวโดยชุมชน บ้านห้วยตองก๊อ หรือโทรติดต่อโดยตรงที่ 08-8291-2419 คุณทินกร
 
และยิ่งถ้าคุณเป็นคนรักการถ่ายภาพ ผมอยากบอกว่าขอให้เตรียมไปให้เต็มที่ เพราะเรื่องราวความสวยงามนั้นมากมายเกินจะบรรยายจริงๆ ครับ
 
ขอขอบคุณ ฝ่ายการวิจัยมุ่งเป้า สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)
 
DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ   DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ
 
DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ   DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ
 
DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ   DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ
 
DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ      DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ
 
DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ   DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ
 
DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ   DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ
 
DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ   DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ
 
DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ   DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ
 
DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ   DoiSter.....ชีวิตเทียมเมฆ
 
 

 



ชื่อ
เบอร์โทรศัพท์
อีเมล
หัวข้อ
รายละเอียด



รูปๆคำๆ / Photo Story

เดินเที่ยวไร่กระเทียม..ที่บ้านนาปลาจาด
5 ชุมชน เพื่อการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน
ชีวิตริมน้ำกับรสแท้ของธรรมชาติ...ที่สกลนคร
มนต์เสน่ห์เมืองใต้
จากไม้รูดถึงเกาะกง (ตอนจบ)
จากไม้รูดถึงเกาะกง (ตอนที่ 1)
รูปๆคำๆ : ศีล...สมาธิ
รูปๆคำๆ : สนามแรกของชีวิต
รูปๆคำๆ : นับเท้านับทาง
รูปๆคำๆ : ตลาดเก่าและเตาฟืน



email : iconminfo@gmail.com / Copyright © 2016 All Rights Reserved.
IconM